یکی از آهنگهای گروه Cranberries رو خیلی دوست دارم. این آهنگ با صدای خوانندهی ایرلندی این گروه یعنی Doloroes O’Riordan خونده شده٬ اسمش هم هست Zombie.
شعر این ترانه به جنگهای پیدرپی و خشونت علیه بشریت اشاره میکنه.
وقتی جنگ غزه ادامه داشت میخواستم معرفیش کنم اما بعد تصمیم گرفتم بیشتر پستهای تحلیلی در مورد غزه بنویسم.
این که چرا این تیتر رو انتخاب کردم به خاطر یه قسمت از متن این آهنگه که میگه:
And the violence caused such silence
و توی نسخهی پیشنویسی که از زمان جنگ غزه داشتم تیتر همین بود.
اگه به موسیقی راک حساسیت ندارین -که امیدوارم نداشته باشین- توصیه میکنم گوش بدین.
مشترک شوید: 
26 ژانویه, 2009 روی 4:01 ب.ظ
اومدم دی ال کنمش ، تا اینکه دیدم نوشتین راک ، آخه چرااااا ؟
28 ژانویه, 2009 روی 12:07 ب.ظ
naslesevvomi
حالا یه بار امتحان میکردین. یعنی سبکی که این همه آدم طرفدارش هستن اینقدر عذابآوره؟ 
البته خب شایدم هست.
مگه آهنگ راک چه ایرادی داره؟
27 ژانویه, 2009 روی 3:20 ق.ظ
سلام. خیلی خوشحالم که فاجعه ی غزه را با این جدیت دنبال می کنید. درهمین مورد می توانید این مطلب را در وبلاگ من ببینید.
فاجعه ی هر روزه و روزمرگی فاجعه
http://sarbalaee.blogspot.com/2009/01/blog-post.html
با درود و احترام
27 ژانویه, 2009 روی 7:21 ب.ظ
سلام
من ادم سیاسی نیستم و اخبار جنگ هم دنبال نمیکنم ولی به نظر من(بازم تاکید میکنم نظر من)جنگ هر روز و هر ساعت و هر دقیقه در همه جای دنیا حتی بیخ گوش خودمون داره اتفاق میافته ولی هیچ کس متوجه اش نیست.به نظر من این هم نوعی سیاسته نشون دادن و جلب کردن توجه اذهان عمومی به یک گوشه ی جهان برای منحرف کردن ما از توجه به اشتباهاتی که باعث بوجود اومدن این جنگها و کشتن کسانی میشه که نقشی در تصمیم گیری برای شروع یا خاتمه ی این جنگ ها ندارن…به هرحال از بین رفتن انسان های بیگناه و بچه هایی که حتی نمیدونن چی داره دور و برشون اتفاق میافته عملی غیر انسانی و منزجرکننده اس ولی واقعا مقصر کیه؟
این قسمت همین اهنگ هم توجه کنین
Who are we mistaken?
But you see, it’s not me
It’s not my family
In your head, in your head
They are fightin’!
With their tanks, and their bombs
And their bombs, and their guns
In your head, in your head
They are cryin!
و چند لحظه ی بعد:
We must be mistaken.
It’s the same old theme
Since 1916!
28 ژانویه, 2009 روی 12:36 ب.ظ
شیرین
درسته که بعضیها از هر حادثهای به نفع خودشون سوء استفاده میکنن. حتی از جنگ و کشتن آدمها. قبول دارم که سعی میکنن با منحرف کردن ذهن آدمها روی کارهای خودشون سرپوش بذارن. اما با این حال وقتی که چنین جنایتی اتفاق میفته٬ درست نیست که ما به خاطر مخالفت با این افراد تبدیل بشیم به آدمهای منفعل که یه گوشه میشینن و انگار نه انگار که جنایتی داره اتفاق میفته. همونطور که خودتون گفتین تقصیر زنان و کودکانٍ از همه جا بی خبر غزه چیه؟ و اگر هم ما حرفی میزنیم فقط به خاطر اونهاست. که از هر جهت داره بهشون ظلم میشه. هرکسی به شکلی داره کشته شدن اونها رو ندیده میگیره. اگر همهجای دنیا مشکلاتی هست٬ حتی بیخ گوش خودمون٬ باید به همش توجه کنیم. اما این طبیعیه که وقتی چنین جنایتی به یک باره بروز میکنه ما توجه بیشتری بهش داشته باشیم. وقتی که ما درگیر مسائل جدی مثل فقر هستیم حق داریم که تحمل نکنیم که دولتهای وحشی و خشن مشکل جنگ رو هم به مشکلات دنیا اضافه کنن. به خاطر همین در چنین شرایطی تلاش میشه که جنگ هرچه سریعتر تموم بشه. و این به معنای بیتوجهی به مسائل دیگه نیست.
به هر حال از توجهتون ممنونم.
28 ژانویه, 2009 روی 2:32 ب.ظ
“درست نیست که ما به خاطر مخالفت با این افراد تبدیل بشیم به آدمهای منفعل که یه گوشه میشینن و انگار نه انگار که جنایتی داره اتفاق میفته.”
من دقيقا با شما موافقم. منظور منم نشستن کنار و نظارهگر این جنايت ها بودن نبود که اگه اینطور بود من که حتی اخبار کشوره خودم هم دنبال نميکنم اهميتی به این موضوع نمي دادم.ولی مي بينيد این جنايت اینقدر وحشيانه اس که توجهه منو به عنوان يک “انسان” در دفاع از مظلومين این جنگ جلب کرده نه به عنوان يک منتقد سياسی يا کارشناس جنگ…
و واقعا از نظر من توجه شما به این موضوع در این ابعاد قابل ستایشه…
28 ژانویه, 2009 روی 6:02 ب.ظ
شیرین
بله. من انفعال رو بطور کلی گفتم و منظورم شما نبودید. از اینکه میبینم عدهای هستند که مسائل روز رو جدای از سیاست تحلیل میکنن خوشحالم. از لطفتون هم ممنون
16 فوریه, 2009 روی 1:09 ب.ظ
http://shinnoon.wordpress.com/