نخست اینکه آدم وقتی 4 ماه اینترنت رو توی کافینت دیده، انگار خواب اصحاب کهف رفته. الان به سختی دارم با فضای انتخاباتی وبلاگستان آشنا میشم.
دوم در مورد میرحسین موسوی. اگه راستش رو بخواین من اون اول نظرم روی خاتمی بود. از اومدنش هم خوشحال شدم. اما میرحسین موسوی رو هم در کنارش دوست داشتم. بعد که خاتمی کنار کشید، از موسوی دلخور شدم. به علاوهی اینکه به نظرم افکارش متفاوت از خاتمی و میانهرو میومد. اما گذشت. با موسوی بیشتر آشنا شدم. با حرفهاش و شرافتی که توی چهرهاش پیداست.
دلایل رأی دادن و مشارکت سیاسی زیاده. دلایل رأی دادن به موسوی هم همینطور. تو پستهای بعدی دلایلم رو میگم.
همیشه خرداد رو دوست داشتم. و خوشحالم که توی خرداد به دنیا اومدم. اما امسال، این خرداد سبز رو خیلی خیلی دوست دارم!
مشترک شوید: 
Tags: ایران, دوم خرداد, اصلاحات, سیاست, انتخابات, میرحسین موسوی
17 ژوئن, 2009 در 9:37 ق.ظ
من متولد بهمن هستم وخیلی هم خوشحال هستم اونم ۲۳بهمن
از هرچی سید امریکای هم بدم میاد
شما و مهندستون بازیچه رفسنجانی کثیف شدین بهتر چشماتونو باز کنید خاتمی هم (سردار شرمندگی ) یک بازیچه بیشتر نبود
17 ژوئن, 2009 در 7:51 ب.ظ
از لحن حرف زدن و توهین کردنتون پیداست که کدوم طرفی هستین.
سید امریکایی یعنی کی؟ کسی که اونقدر معقوله که امریکا نمیتونه ازش بهانه بگیره و مثل احمدینژاد اجازه نمیده که سیل توهینها به طرف ایران روانه بشه؟