احمدی‌نژاد، و خواندن نامه‌های 5 ساله‌ها

30 اوت, 2009

آقای ا.ن دقایقی پیش در صحن علنی مجلس در پاسخ به این ادعا که احمدی‌نژاد اهل مشورت نیست، گفت: من یه بچه‌ی 5 ساله برام نامه نوشته بود با همون دست‌خط پیش‌دبستانی، و من باهاش مشورت کردم! شما چطور می‌گید احمدی‌نژاد اهل مشورت نیست؟
همچنین به عنوان نمونه‌ای دیگر، از کودکی سخن گفتند که برای ایشان نقاشی کشیده و قصد داشته به وسیله‌ی آن احمدی‌نژاد را در حل مشکل ترافیک راهنمایی کند، و در این‌باره گفت: من زنگ زدم بهش 20 دقیقه باهاش صحبت کردم که خب؟ شما چی فکر می‌کنید؟ چطوری باید مشکلات رو حل کنیم؟

پ.ن: هرگونه برداشتی آزاد است.

مشترک شوید: خوراک

Advertisements

سیخ

8 اوت, 2009

اون: دیگه دادگاه نمی خواد که. دادگاه چیه؟
من: چطور؟
اون: بزننشون به دار بره دیگه…

پ.ن: گاهی قبل از اینکه به این کشور امیدوار بشیم باید یه سری به جامعه بزنیم.

مشترک شوید: خوراک


رو سر بنه به بالین…

27 ژوئیه, 2009

داریوش پیر نیاکان گفته: «ما اصلا آقای محسن نامجو را موزیسین نمی‌دانیم كه از ایشان دفاع كنیم».
قضیه مربوط می‌شه به محکومیت قضایی محسن نامجو به خاطر خوندن آیات قرآن. محسن نامجو آیاتی از قرآن را به صورت آواز خونده که البته لحن مخصوص به خودش رو هم داره. گرچه توی بعضی از آهنگ‌های معمولیش هم آیاتی از قرآن هست (وعتصموا بحبل الله…)، ولی بیشتر بحث روی قطعه‌ای هست به نام (والضّحی) که تماماً آیاتی از قرآن هست و تا جایی که اطلاعات من یاری می‌کنه از یک سوره هم نیست.
این از توضیح. اما میخوام راجع به حرف آقای پیرنیاکان صحبت کنم. نخست اینکه حالا محسن نامجو هیچی، هرکس توی این کشور یه سبک جدیدی رو بخواد پایه‌گذاری کنه، آدم حساب نمیشه؟ موزیسین حساب نمیشه؟ یعنی ایشون هیچکدوم از هنرمندان تلفیقی کشور رو موزیسین حساب نمیکنن؟
دوم اینکه اصلاً خانه‌ی موسیقی ایران برای چی تشکیل شده؟ برای مخاطب موسیقی؟ اگه محور خانه‌ی موسیقی مخاطبین هستن، محسن نامجو یکی از پرطرفدارترین هنرمندان کشور در سال‌های اخیر بوده. و جالب اینکه اتفاقاً طرفداران نامجو اکثراً از بین مخاطبین خاص هستند. اگر هم محور خانه‌ی موسیقی هنرمندان هستن، که آقای نامجو گرچه سبکش توی خانه‌ی موسیقی تعریف نشده اما یک آلبوم رسمی موسیقی داره که خیلی هم پرفروش بوده. خانه‌ی موسیقی ماهیتش چیه که با محسن نامجو جور در نمیاد؟
محسن نامجو آدم مظلومیه کلاً. از تکثیر غیر مجاز آثارش بگیرین تا محکومیتش توی دادگاهی که معلوم نیست کجا تشکیل شده (به گفته‌ی برادرش که وکیل هست) تا اینکه آقای پیرنیاکان میفرمایند: محسن نامجو رو اصلاً موزیسین حساب نمی‌کنیم که ازش دفاع کنیم!

لینک مرتبط:

بیانیه خانه موسیقی در دفاع از شجریان منتشر می‌شود…………بسیار پسندیده

مشترک شوید: خوراک


می‌دونین چرا دانشجو ماسک زده؟

23 ژوئیه, 2009

(قبل از انتخابات، سالن اجتماعات دانشگاه، با بغض، رو به حضار)

میدونین چرا دانشجو ماسک زده؟ چون از وقتی اومدم بالا این آقا (اشاره به انتظامات) داره اسممو می‌پرسه…
دانشجوی سبز‌پوش در حالی که ماسک به صورت داره از پله‌ها میاد پایین و عده‌ی زیادی از طرفداران موسوی، دختر و پسر، همراه او از سالن میرن بیرون تا نذارن گرفتار بشه.
از بیرون سالن سرود یار دبستانی شنیده میشه.

یکی از خاطرات ماندگار من

مشترک شوید: خوراک


الماس‌ها و زنگار

11 ژوئن, 2009

دوره‌ی تبلیغات تموم شد. تو این مدت خیلی چیز‌ها دیدم. خیلی چیز‌های جدید. مثلاً برای اولین بار جمعیت منو منافق خطاب کردند و خیلی موارد دیگه که کم کم اینجا منتشر می کنم. روزهایی که شجاعتم رو بیشتر کرد. روزهایی که منو با اقشار جدیدی آشنا کرد. روزهایی که…
روزهایی که پر از الماس‌ و زنگار بود…

ته نوشت: حالم به هم میخورد از همه‌ی کسایی که برای رقصیدن میومدن یه طرف شهر. اما در کنار اون، هیچوقت کودکان شهرم را اینقدر شاد و زنده ندیده بودم.

مشترک شوید: خوراک


می‌دانم که موسوی می‌داند

9 ژوئن, 2009

بخشی از یادداشت مسعود کیمیایی در حمایت از میرحسین موسوی:

«من نمی‌دانم که کسان دیگر نمی‌دانند، اما می‌دانم میرحسین موسوی می‌داند. اگر قرار باشد راه اجرا بر او بسته نشود، می‌توانم به آینده‌ی فرزندانم و تمام شاگردان کلاس‌هایم که هنر می‌خوانند امید داشته باشم.
از عمر کاری من چیزی نمانده است. اگر دسته‌ی فیلمهایتان را نگاه کنید، چندتایی از آنها را من ساخته‌ام، روزگار گذرانده‌ام، سرخوشی یاد نگرفته‌ام، میرحسین موسوی را دیدم که برایش سخت است رئیس جمهور شدن. راست می‌گوید که برای چه می‌آید. از تجربه‌هایم اندکی گفتم که بدانید مسئولیت عقیده در سیاست و این همه سال رفته را می‌دانم.»

چاپ شده در روزنامه‌ی اندیشه نو دوشنبه 18 خرداد

مطالب مرتبط:
ویدئوی روز: ستاره‌های سبز

مشترک شوید: خوراک


کلیپ روز: ستاره‌های سبز

8 ژوئن, 2009

کلیپ دیدنی ستاره‌های سبز

هنرمندانی که در این کلیپ از میرحسین موسوی حمایت می‌کنند:

مسعود کیمیایی ، داریوش مهرجویی، فاطمه معتمدآریا، لادن مستوفی، پگاه آهنگرانی، علیرضا رییسیان، صابر ابر، طناز طباطبایی، کیومرث پور احمد، محسن مخملباف، لیلی رشیدی، مهدی کرم‌پور، بیژن امکانیان، سیف الله داد، فرشته طائر پور، کاموبزیا پرتوی، داوود رشیدی، ابوالحسن داوودی، بهاره رهنما، منوچهر محمدی، اصغر فرهادی، چکامه‌ چمن‌ماه، منیژه حکمت، آزاده صمدی، محمدعلی نجفی و حمید فرخ نژاد.

مشترک شوید: خوراک


خرداد سبز

1 ژوئن, 2009

نخست اینکه آدم وقتی 4 ماه اینترنت رو توی کافی‌نت دیده، انگار خواب اصحاب کهف رفته. الان به سختی دارم با فضای انتخاباتی وبلاگستان آشنا می‌شم.
دوم در مورد میرحسین موسوی. اگه راستش رو بخواین من اون اول نظرم روی خاتمی بود. از اومدنش هم خوشحال شدم. اما میرحسین موسوی رو هم در کنارش دوست داشتم. بعد که خاتمی کنار کشید، از موسوی دلخور شدم. به علاوه‌ی اینکه به نظرم افکارش متفاوت از خاتمی و میانه‌رو میومد. اما گذشت. با موسوی بیشتر آشنا شدم. با حرف‌هاش و شرافتی که توی چهره‌اش پیداست.
دلایل رأی دادن و مشارکت سیاسی زیاده. دلایل رأی دادن به موسوی هم همینطور. تو پست‌های بعدی دلایلم رو می‌گم.
همیشه خرداد رو دوست داشتم. و خوشحالم که توی خرداد به دنیا اومدم. اما امسال، این خرداد سبز رو خیلی خیلی دوست دارم!

مشترک شوید: خوراک


سرب گداخته!

30 ژانویه, 2009

از اونجایی که اصولاً از شجاعت و قاطعیت خوشم میاد، کار رجب طیب اردوغان* رو به شدت ستایش می‌کنم. اردوغان به تنهایی کاری کرد که با تظاهرات تکراری و کفن‌پوشی و بستن فرودگاه و حتی تظاهرات خوب مردم دنیا، از فرانسه گرفته تا یمن، قابل مقایسه نبود. اردوغان با یک مکالمه‌ی رو در رو که کاملاً برخاسته از منطق بود، نشون داد که دنیا خیلی هم در مقابل حکومت‌های خشن ساکت نیست.

پ.ن: مهمترین اقداماتی که عیله اسرائیل انجام شد، یکی همین کار اردوغان بود، و دیگری اخراج سفیر اسرائیل از ونزوئلا. اگه این مسئله رو بذاریم کنار تظاهرات مردم فرانسه و انگلیس و امریکا و … این نشونه‌ی خوبی خواهد بود برای اینکه اعتراض به حملات اسرائیل چیزی فراتر از عرب بودن و مسلمان بودن و دفاع از حماس و غیره است. اعتراض به جنگ، دفاع از انسانیت است و بس!

* کار رجب طیب اردوغان:
فیلم از یوتیوب
New York Times
رادیو فردا

مشترک شوید: خوراک


وقتی خشونت باعث سکوت می‌شود

25 ژانویه, 2009

یکی از آهنگ‌های گروه Cranberries رو خیلی دوست دارم. این آهنگ با صدای خواننده‌ی ایرلندی این گروه یعنی Doloroes O’Riordan خونده شده٬ اسمش هم هست Zombie.
شعر این ترانه به جنگ‌های پی‌در‌پی و خشونت علیه بشریت اشاره می‌کنه.
وقتی جنگ غزه ادامه داشت می‌خواستم معرفیش کنم اما بعد تصمیم گرفتم بیشتر پست‌های تحلیلی در مورد غزه بنویسم.
این که چرا این تیتر رو انتخاب کردم به خاطر یه قسمت از متن این آهنگ‌ه که میگه:

And the violence caused such silence

و توی نسخه‌ی پیش‌نویسی که از زمان جنگ غزه داشتم تیتر همین بود.
اگه به موسیقی راک حساسیت ندارین -که امیدوارم نداشته باشین- توصیه می‌کنم گوش بدین.

Download – 5:07

مشترک شوید: خوراک